خانواده مهندس ارنست - مهاجرت به استرالیا

بیشتر از دو سال هستش که خدمات گرین آیلند رو با علی عزیز شروع کردیم و در این مدت تلاش ما بر این بود که استاندارد مناسبی را در پاسخگویی به مراجعه کننده ها چه از نظر زمان و چه از نظر کیفیت خدمات نگه داریم. به قول استیو جابز علیه الرحمه گفته بودیم که هر وقت نتونیم از عهده انجام مسئولیت ها بربیاییم خودمان کنار می کشیم و الان وقتش رسیده. الان که سارینا سر ما رو شلوغ کرده و سورن سر علی اینها رو، حتی زمانی برای اینکه دو تا پست توی وبلاگ بدهم پیدا نمی کنم، اگرچه هنوز هم سعی می کردیم روی قولمان باشیم و پاسخ ایمیل های گرین آیلند را زیر 24 ساعت بدهیم.

یکی دو تا آمار بدهم از فعالیتی که انجام شد. در این مدت حدود 350 نفر با ما تماس گرفتند و پاسخ دریافت کردند، رد و بدل شدن حدود 1400 ایمیل در این مدت یعنی اینکه ما بطور متوسط هر روز یک ایمیل دریافت کرده و پاسخ داده ایم. در ماه های اخیر کاهش قابل توجهی در تعداد ایمیل ها داشتیم که یا به دلیل کاهش تعداد کسانی که ویزا دریافت می کنند بوده و یا به دلیل این بوده که با افزایش تعداد هموطنان تقریبا هر کسی یک دوست یا آشنای دور یا نزدیک در اینجا دارد که بتواند ازش کمک بگیرد. دلیل آن هر چه که باشد نتیجه یکی است، تعداد کسانی که به کمک ما نیاز دارند خیلی کم است و ما از این بابت خوشحالیم.الان دیگه با چند سال قبل فرق داره، گروه های تخصصی که بوجود آمده اند، خیل عظیم ایرانیانی که در منطقه هورنزبی ساکن شده اند، حس امنیت لازم رو به مهاجران جدید می دهد.

 از بعد تجاری قضیه نیز از همان ابتدا ما نرخ خدمات رو طوری قرار دادیم که از جیب خرج نکنیم، در واقع تجارتی در کار نبوده و بیشتر هدف دادن این دلگرمی به هموطنان بوده. همه ما روزهای اولی که آمدیم یادمان است که وقتی یک دلار خرج می کردیم برای ما به معنی 800 تومان بود، الان که بدتره، 1350 تومان، بنابراین کسی که از ایران میاد رو واقعا نمی شه خیلی شارژ کرد. اگرچه بعدا که میایند اینجا و می روند سر کار، دیگه سه دلار برای یک قهوه خیلی به چشم نمی آد! خلاصه کلام اینکه آنچه از گرین آیلند در عرض دو سال کسب کردیم در حد درآمد دو سه روز کار حرفه ایمان بوده است. باز هم می گویم چشمداشتی هم نداشتیم ، هدفی داشتیم که به نظرم بهش رسیدیم. ما به خاطر دوستان عزیزی که اینجا داشتیم، روزهای اول هیچ احساس غربتی نداشتیم و هدف از خدمات گرین آیلند این بود این امکان رو برای همه عزیزان مهاجر فراهم کنه. 

در اینجا جا داره از همسرم که کمک های فکری و حمایت هایش همراه مان بوده تشکر کنم. از علی و همسرش منیژه و دوستانی که در این مدت در ملبورن و بریزبین و پرت ما را یاری دادند صمیمانه تشکر کنیم. 

**** توجه : گرین آیلند از دسامبر ۲۰۱۱ به بعد خدماتی ارائه نمی نماید  *****

بیشتر از یک ساله که این وبلاگ رو شروع کردم، اطلاعاتی که توی اینترنت پیدا می شد و یا از دوستان می شد کسب کرد توصیف کاملی رو ارائه نمی کرد. بیشتر وبلاگ ها هم در زمینه مراحل مهاجرت به استرالیا می نوشتند و خیلی نبودند کسانی که در مورد نحوه زندگی در استرالیا بنویسند و یا اگر بودند آن را با مسایل شخصی و روزمره خودشان قاطی می کردند و توی ایران با اینترنت موجود واقعا سخت بود خودتان را با این وبلاگ ها بروز کنید، در همان زمانی که ویزا اومده بود و فرصت سر خاراندن نداشتیم استارت این وبلاگ رو زدم تا از همان روزهای اول از تجربه های اینجا با یک دید توصیفی بنویسم. یک طوری که خواننده هام حس کنند که همینجا دارند زندگی می کنند. فیدبک های مختلفی گرفتم، بعضی ها تایید می کردند که به این هدفم رسیده ام، بعضی ها گفتند جو گیر شده ام وقتی مثبت نوشتم و بعضی گفتند چرا اینقدر از مسائل منفی اینجا می نویسم.

ایده اصلی بیان تجربه ها در همه مراحل زندگی است، به این ترتیب همیشه حرف نگفته ای وجود دارد و همیشه می توان این تجربه ها را انتقال داد تا دیگران همان تجربه را تکرار نکنند. الان یک نیاز دیگری رو هم حس می کنم. کسانی که میایند علاوه بر حمایت اطلاعاتی، نیازهای خاص خودشان را هم دارند. مسائل ساده ای مثل نیاز به کارت اعتباری برای رزرو هتل برای اقامت موقت در بدو ورود بدلیل عدم وجود زیرساخت های لازم در کشورمان به یک معضل برای مهاجرین تبدیل می شود. عدم شناخت از هتل ها و مراکز اقامتی برای هفته های اول نیز به صرف هزینه بیشتر برای اطمینان از یک حداقل سطح کیفیت و یا دل به دریا زدن و رزرو یک محل ارزان قیمت و در نهایت تبدیل روزهای اول اقامت به خاطراتی نه چندان شیرین منجر می گردد.

این نیاز به پشتیبانی در همه مراحل دیگر از جمله جستجوی خانه اجاره ای و ترخیص بارهای فریت شده و جستجوی کار و حتی تشخیص قدم بعدی ادامه پیدا می کند. واقعیت این است که این پشتیبانی از یک وبلاگ نویس برنمی آید. باید ساختاری ایجاد کرد که بتوان این حمایت رو به کسانی که نیاز دارند ارائه نمود و در کنار اون زندگی شخصی خود را فدای آن نکرد. به همین دلیل به همراه همسرم و تعدادی از دوستان وبلاگ نویس دیگر تصمیم به تعریف یک سری خدمات و هزینه های اونها کردیم و منجر شد به اینکه تحت عنوان خدمات گرین آیلند (Green Island Services) به ارائه آنها بپردازیم تا بتوانیم این آرامش خاطر رو برای کسانی که نیاز دارند فراهم سازیم.

این رویداد رو من پایان کار مهندس ارنست نمی بینم. مهندس ارنست به رسالت خود یعنی اطلاع رسانی ادامه می دهد ولی کسانی که این اطلاع رسانی را برای رسیدن به ارامش خاطر مورد نظرشان کافی نمی بینند می توانند از خدمات گرین آیلند استفاده کنند.

**** توجه : گرین آیلند از دسامبر ۲۰۱۱ به بعد خدماتی ارائه نمی نماید *****