چهارشنبه هفته قبل (9 دسامبر 2009) برنامه ای برای جمع کردن متخصصین ایرانی مقیم سیدنی توسط آقای دکتر محمد حسینی پور در دانشکده مکانیک دانشگاه سیدنی ترتیب داده شد.تخصص خود ایشان روانشناسی است و بیش از بیست و پنج سال است در استرالیا هستند. این برنامه توسط سازمان همیاری ایرانیان نیز حمایت می شد و بزرگوارانی چون دکتر مسعود به نیا استاد دانشکده مکانیک دانشگاه سیدنی، دکتر فریدون خاورپور و سرکار خانم ویدا شهامت دکتر داروساز و تعداد قابل توجهی از ایرانیانی که با ویزای Skilled وارد استرالیا شده اند در این جلسه حضور داشتند. با توجه به فرصت کمی که برای اطلاع رسانی بود و عدم وجود بستر مناسب برای اطلاع رسانی، به نظر می رسد با شکل گیری این گروه تعداد بیشتری از متخصصین ایرانی مقیم سیدنی در آینده بتوانند در این گروه حضور داشته باشند.

یکی از مهمترین نتایج این جلسه ایجاد یک گروه یاهو برای انسجام بیشتر در اطلاع رسانی های آینده می باشد. از همه متخصصین ایرانی مقیم سیدنی دعوت می گردد در این گروه عضو شوند. ضمنا در آینده لازم خواهد بود در کنار این گروه زیرگروه های تخصصی تر داشته باشیم تا هماهنگی ها بهتر انجام گیرد، گروه متخصصین ایرانی فناوری اطلاعات در سیدنی در LinkedIn قبلا ایجاد شده است و از IT کارهای ایرانی مقیم سیدنی دعوت می گردد در این گروه نیز عضو شوند تا بستر مناسبی برای ارتباط این قشر از هموطنان مهاجر باشد.

 

یک گروهی رو تو LinkedIn درست کردم تحت عنوان Sydney Persian IT Experts یا Syper (سایپر). الان توی این اوضاع بزرگترین کمکی که به تازه واردین می شه کرد کمک در پیدا کردن کار هستش. ارتباط بین ایرانیهای متخصص یک فن مشخص حتی برای کسانی که سالها اینجا بوده اند نیز مفید خواهد بود. هیچ کس اینجا جایگاهش تضمین شده نیست و همین فردا ممکنه به شما بگن تشریف ببرید، یک ماه حقوق رو خواهید داشت ولی همین الان شرکت رو ترک کنید. در این گروه اگر بشود یک چند نفر Job Agent ایرانی هم پیدا کرد بسیار عالی خواهد بود. هیچ کاری هم نتونیم بکنیم یک روز قرار ناهار تو سیتی میگذاریم دور هم جمع می شیم و با هم بیشتر آشنا می شیم یک جایی به درد همدیگه می خوریم. اول ببینیم این متخصصین IT عزیز مستقر در سیدنی رو  تو این فضای مجازی می تونیم دور هم جمع کنیم یا نه؟ بقیه اش رو بعدا تصمیم گیری می کنیم.

تجربه دوستان از محیط کار در استرالیا بسته به بزرگ یا کوچک بودن شرکتی که در آن کار می کنند متفاوت است. در شرکت های بزرگ سعی می کنند علاوه بر کار یک سری فعالیت های اجتماعی و گروهی نیز داشته باشند تا علاوه بر نزدیک کردن تیم های مختلف و افراد به یکدیگر، موجب ایجاد رضایت از محیط کاری نیز بشوند. بنابراین توصیه می شود دوستانی که دنبال کار می گردند اگر انتخابی داشتند بین یک شرکت کوچک و یک شرکت بزرگ، شرکت بزرگ را انتخاب کنند حتی اگر حقوق کمتری را پرداخت می کند. 

بر اساس دیدی که من از محیط کارم داده بودم یکی از دوستان با تفکر اینکه محیط کار در اینجا هتل است آمد و در یک شرکت بسیار کوچک مشغول شد و الان بسیار بیشتر از محل کار قبلی اش در ایران کار می کند، هر روز مجبور است اضافه کاری داشته باشد و در اینجا پرداخت اضافه کار معمول نیست و همه در راه رضای خداست. از این برنامه های تفریحی و اجتماعی هم خبری نیست.

یک سری از این فعالیت ها برای ما بچگانه و خنده دار به نظر می رسد. همین روز جمعه یک مسابقه ای در واحد IT شرکت ما ترتیب داده بودند، مسابقه تزئین خانه زنجبیلی (Gingerbread House Decoration) آن هم در ساعت کاری که تقریبا کل روز رو ملت با همین مشغول بودند، 12 تا تیم 6 نفره بودیم و خانه زنجبیلی که حالت بیسکویت از قبل اماده بود با چیزهایی مثل اسمارتیز و دونه های رنگی پنگی تزئینش کردیم.

از این جور برنامه ها کلا شش هفت تا در عرض سال داریم، چند وقت پیش کریسمس پارتی داشتیم، یک سالنی گرفته بودند با موزیک زنده. یک روز عصر هم کل IT باهم رفتیم بولینگ و اونجا هم ده دوازده تا تیم شدیم و چند ساعتی بازی کردیم، یک بار هم یک برنامه ای بود، چهار تا تیم، برای هر تیمی یک حیوان خاص انتخاب شده بود و همه چشم هاشون رو با یک چشم بند بسته بودند و باید با صدای اون حیوان هم گروهی های خودشون رو پیدا می کردند. بعد اون یک مسابقه هم ترتیب داده بودند و یک حجم پیچیده با تکه های لگو ساخته بودند و از هر تیم هر سری یک نفر باید می رفت و اون رو می دید و می اومد کمک می کرد تا اون رو بازسازی کنند، یکی هم توی تیم انتخاب شده بود که خرابکاری کنه و اشتباه راهنمایی کنه، ولی بقیه اعضای تیم نمی دونستند اون کیه.

اینها همانطور که گفتم برای ما خنده دار میاد ولی یک چیزی توی همه اینها مشترکه و اون کار تیمی هستش. ما توی کار انفرادی خوب هستیم ولی توی کار تیمی حسابی می لنگیم و این برنامه ها احتمالا به کار تیمی کمک می کنه دیگه، بدون اینکه خودمون متوجه بشیم. یک مقدار هم کار رو از حالت جدی بودن در میاره و احتمالا موجب شکوفایی خلاقیت ها هم بشه.

البته یک نکته ای هست که بسیاری از شرکت ها فعلا بدلیل شرایط اقتصادی این جور برنامه ها رو تعطیل کرده اند و از هر راهی برای کاهش هزینه ها استفاده می کنند. شرکتی که من در آن کار می کنم نیز سه چهار ماه پیش دو تا از تیم لید های گروه ما رو اخراج کرد و برای خالی نبودن عریضه دو تا دانشجو برای کارآموزی با دریافتی یک ششم اون تیم لیدها گرفت!

 

 یکی دو هفته پیش هم اعلام شد بر اساس آمار خرید و فروش خانه، نشانه های بهبود اقتصاد تا پایان سال میلادی جاری قابل رویت خواهد بود. یکی دو روز پیش هم در روزنامه Financial Review خبر از بهتر شدن اوضاع کار داده بود. خبر این بود که نرخ بیکاری در ماه جولای در مقایسه با ماه جون بدون تغییر در 5.8  (پنج و هشت دهم درصد ) باقی ماند. قبلا پیش بینی می شد نرخ بیکاری تا پایان سال  2010 به حدود هشت و نیم درصد برسد. آخرین آمار بیکاری از سایت اداره آمار استرالیا را از اینجا ببینید. تفسیر این بود که شرکت ها با توجه به نشانه های بازیافت اقتصاد تصمیم به حفظ نیروهای خود گرفته اند. البته به نظر من باید این واقعیت رو در نظر گرفت که همیشه ماه های جولای، آگوست و سپتامبر اوضاع کار نسبت به ماه های دیگر سال بهتر است. بنابراین به نظر من مثبت بودن طبیعی ماه جولای است که رویه منفی موجود رو بطور موقت خنثی کرده و به این ترتیب برای ماه های آگوست و سپتامبر هم بعید نیست که نرخ بیکاری ثابت بماند.

در هر صورت امیدوارم که هر چه زودتر وضعیت بازار کار اینجا سر و سامان بگیرد و کسانی که در آینده نزدیک عازم استرالیا هستند از این استرس مضاعف رهایی یابند.

این پست رو برای دوستانی که توی این وضعیت اقتصاد جهانی، دنبال کار اول توی مملکت جدید هستند می دهم. هشت ماه پیش که سر کار اول رفتم و یک قرارداد سه ماهه بستم، انتظارش رو داشتم که این قرارداد تا یک مدتهایی تمدید بشه ولی اینقدر ها هم مثبت فکر نمی کردم که بعد از چندین بار تمدید شدن تا 8 ماه، تبدیل به یک کار Permanent بشه. دیروز من Permanent شدم در حالیکه توی شرکت هر یکی دو هفته شاهد خداحافظی یک نفر هستیم که در واقع یک جورایی عذرشون خواسته می شه، و در حالیکه شرکت یکی از چهار طبقه ای رو که اجاره کرده داره خالی می کنه و همه رو توی سه طبقه جا می ده تا صرفه جویی کنه.

 اوضاع اقتصادی خراب هست ولی هنوز هم یک جایی هست که به وجود شما احتیاج داره. لطفا ناامید نشوید.

بالاخره اینقدر خودم رو چشم زدم و گفتم که توی این مدت نه ماهی که اینجا هستیم مریض نشده ام، مریضیه اومد سراغم. دیروز و امروز یک مقدار حالت سرماخوردگی داشتم ترجیح دادم نروم شرکت، حالم اینقدر بد نبود که بخواهم مرخصی بگیرم به مدیرم ایمیل زدم که من امروز از خونه کار می کنم. از طریق Citrix به دستگاه خودم در شرکت وصل شدم و کارم رو انجام دادم. بیشتر ارتباطات داخل شرکت از طریق ایمیل داخلی انجام می شه، هر وقت نیاز به صحبت کردن بود تلفنی حل بود. خلاصه اینکه دو ساعت رفت و برگشت صرفه جویی شد. 

اونهایی که کارشون Permanent هستش می تونند 10 روز در سال مرخصی استعلاجی (Sick Leave) بگیرند. لزومی هم نداره خودشون مریض باشند اگر حتی لازم باشه یک روزی بمونند خونه و از خانواده شان مراقبت کنند هم از Sick Leave استفاده می کنند. ولی اونهایی که مثل من کارشون Contract هستش هر روزی که نروند سر کار حقوقش رو نمی گیرند.

مدیرم قبلا هم بهم گفته بود که هر وقت خواستی از خونه کار کنی می تونی، فقط قبلش هماهنگ کن و حواست باشه که اون روز جلسه ای چیزی نداشته باشیم، ولی به خاطر اوضاع اقتصادی شرکت ها دنبال این هستند که نیروهای اضافه رو رد کنند، حالا اگه کسی توی قضیه کار از خونه زیاده روی کنه ممکنه که احساس کنند بدون اون هم کارها داره جلو میره، به خاطر همین توصیه می شه که حضور گرم خودتون رو نشون بدهید و حتی ساعات بیشتری را در شرکت بمانید. 

می فرماید:  نا آمدگان اگر بدانند که ما............از دهر چه می کشیم نایند دگر

کوین راد ورود استرالیا به دوران رکود اقتصادی را رسما اعلام کرد و رزرو بانک استرالیا دیروز یک درصد دیگه از نرخ بهره رو کم کرد و به 3.25 درصد رساند. همچنین احتمالا دولت برای مبارزه با رکود اقتصادی تصمیم به کاهش مالیات ها بگیرد.

یکی از دوستان مهندس برق - الکترونیکه ، ویزاش اومده می خواد بیاد استرالیا، تو انتخاب شهرش مونده، دوستانی که رشته شون برقه و یا اطلاع خاصی در خصوص کار برای مهندسین برق دارند لطفا کمک کنند و خانواده ای را از نگرانی در بیاورند.

در خصوص حقوق برنامه نویسان در سیدنی

1. برنامه نویس خیلی Senior (بالای ده سال سابقه):
    حقوق سالیانه: 100 تا 130 هزار دلار
    دریافتی خالص ماهیانه: 6000 تا 7600 دلار
کسانی که تازه تشریف میاورند برای سال اول دور این را خط بکشند
معمولاً (و نه لزوماً) در این سطح نیاز به Team Lead هم می باشد.

2. برنامه نویس Senior (بالای چهار سال سابقه):
    حقوق سالیانه: 80 تا 100 هزار دلار
    دریافتی خالص ماهیانه: 5000 تا 6000 دلار

3. برنامه نویس Mid-Level (بالای دو تا چهار سال سابقه):
    حقوق سالیانه: 60 تا 80 هزار دلار
    دریافتی خالص ماهیانه: 4000 تا 5000 دلار

3. برنامه نویس Junior (زیر دو سال سابقه):
    حقوق سالیانه: 40 تا 60 هزار دلار
    دریافتی خالص ماهیانه: 2800 تا 4000 دلار

(منبع: یک ماه و نیم تجربه در جستجو برای کار) 

ممنون از تبریکات! ما بعد از دو ماه همچنان محتاج دعای شما خواهیم بود.


کارها اینجا بر دو نوع است، Permanent و Contract:

دعا کنید دوشنبه این کاره رو بگیرم. دیگه کم کم دارم خسته می شم!

شما دعایتان را ادامه بدهید!

امروز بانک های New South Wales تعطیل بودند. یا به قول معروف Bank Holiday بود. هر سال اولین دوشنبه ماه آگوست بانک های اینجا تعطیلند تا کارمندانشون برن حالشو ببرند.چرا دوشنبه؟ برای اینکه بچسبه به تعطیلات آخر هفته بتونند مسافرتی جایی برند. اطلاعات بیشتر

یک قانون جالبی که اینجا دارند اینه که تعداد تعطیلی های هر سالشون ثابته. یعنی اگر یک تعطیلی شنبه یا یکشنبه باشه، می افته به دوشنبه. کلاً غیر از Bank Holiday ده روز در سال تعطیلی داریم. سال نو، کریسمس، روز ملی استرالیا، روز کار، تولد ملکه و ... اطلاعات بیشتر

    الان دو هفته و نیم هستش که دارم دنبال کار می گردم. با شش هفت تا Agency و سه تا شرکت مصاحبه داشتم تا حالا. اولیش رو هم خراب کردم هم خوشم نیومد. دو ساله پروژه رو شروع کرده اند، سه چهار ماهه می خواهند جمعش کنند، هنوز هم برنامه نویسی رو شروع نکرده اند! میگن ما تو این دو سال فکرهاشو کردیم. فقط کد کردنش مونده. فقط مهندس های صنایع نیستند که اینطوریند. رئییسشون روانشناس بود!
دومی هم همکاران سیستم اینجا بود، تو کار پکیج های حسابداری هستند و شرکت بزرگی بود. من خوشم اومد ولی اونها از من خوششون نیومد. یک سئوالشون رو حضور ذهن نداشتم بگم فکر کردند بلوف زده ام.
سومی رو هم دیروز رفتم. دو نفر مصاحبه کردند و یک ربع هم مراسم Debugging یک برنامه آشغالی رو داشتیم. بد نبود به نظر خودم.
در کل بازار کار اینجا الان بد نیست. از اول July به بعد بازار کار خوب شده و به سمت بهتر شدن جلو میره. کسانی که سابقه کار اینجا رو دارند سریع ( یک هفته ای) جذب می شوند. کار Java خیلی هست، بعدش دات نت. کارهایی که نیاز به ارتباط داره و ربط به پشتیبانی و اینها دارد زبان خیلی خوب می خواهد. کار Oracle Developer خیلی کمه. بیشتر اینجا از Oracle Application ها استفاده می کنند، خودشان Develop نمی کنند. کارهای Business Intelligence هم کمه ولی کسی رو می خواهند که حسابی سابقه داشته باشد و بیشتر به عنوان مشاور می خواهند حقوق های بالا هم می دهند.
دعا کردید خونه گرفتیم، الان دعا کنید کار بگیریم. اجرتون با اقا ...

فعلاً دنبال کاریم. سی چهل جا فرستاده ام رزومه رو، سه چهار تا تماس داشتم. دو جا هم رفتم برای مصاحبه با Agency. اینجا کارها دست Agency هاست، اونها هم الکی تو سایت آگهی میذارن، تا رزومه های ملت رو جمع کنند. یعنی روی همه اینها نمی شه حساب کرد. ولی به هر حال یکی دو جای خوب رو بهم پیشنهاد داده اند. قرار شده رزومه ام رو بفرستند برای خود شرکتها تا قرار مصاحبه بذارن. یکی از دوستان هم که دنبال کار با حقوق بالاتر می گرده و تجربه کار استرالیا داره، وقتی می بینه حقوق درخواستیش رو قبول نمی کنند منو معرفی می کنه. فعلاً ببینیم چی می شه. خلاصه نگران نباشید.اگه حل نشد، در پست های بعدی شماره حساب کمک های مردمی رو اعلام می کنم.

و شما را به خواندن زبان (انگلیسی) فرا می خوانم!
دیشب بالاخره رزومه را آماده کرده و برای هشت جا فرستادم. امروز یکی دو تا تماس داشتم. زبان ادمیزاد حالیشون نمی شه که !! میگه پی آ... داری کلی سعی کردم بفهمم چی چی هست این پی آ... فهمیدم منظورش PR یعنی Permanent Residency  بوده. تازه همه جاهایی که رزومه فرستادم اسم agency و شخص مربوطه و اینا رو روی یک صفحه کاغذ نوشته و حفظ کرده ام که اگه زنگ زدند حداقل بدونم کی بوده! این مشکل رو هم رد کنیم .........   می مونه مشکل های دیگه! ولی کارهایی که بوده خیلی به سوابق کاری من نزدیکه. تو رزومه هم برای خودم نوشابه ( غیر الکلی) باز کرده ام. ببینیم ایشالله می گیره!

    تصمیم داشتم یک چند تا از امتحان های مایکروسافت رو بدم بعد برم دنبال کار. ولی مثل اینکه پوله داره ته می کشه. رزومه رو دارم آماده می کنم بفرستم رو سایت ها، ببینیم چی می شه. این سایت مطالبش مفید بود. کسانی که در IT فعالیت می کنند عماد یزدان پناه رو باید بشناسند یا حداقل شرکت آرینا رو که کتابهای دات نت رو افست کرده بود و دوره های مختلف برگزار می کنه. زحمت این سایت رو ایشون می کشند و من هم اینجا بعضاً از تجربیات ایشون استفاده می کنم.